Propolis ve amaçları

Propolis veya propolis, arılar tarafından tükürük ve balmumunun ağaç tomurcuklarından, bitki özsuyundan veya diğer bitki kaynaklarından toplanan sızıntıyla karıştırılmasıyla üretilen reçineli bir karışımdır. Arı kovanlarındaki istenmeyen açık alanlar için dolgu macunu olarak kullanılır. Propolis küçük boşluklar için kullanılır (yaklaşık 6 mm (1⁄4 inç) veya daha az), arı boşluklarından daha büyük boşluklar (yaklaşık 9 mm (3⁄8 inç)) genellikle tarakla doldurulur. Rengi bitki kaynağına bağlı olarak değişir, ancak en yaygın olarak koyu kahverengidir. Propolis 19 °C'nin (66 °F) üzerinde yapışkan hale gelirken, daha düşük sıcaklıklarda sert ve kırılgan hale gelir. İşçi arılar yiyecek ararken çoğunlukla polen ve nektarı toplarlar, aynı zamanda propolis üretmek için gerekli olan su ve bitki reçinelerini de toplarlar. Propolisin kimyasal bileşimi ve özellikleri çevre koşullarına ve hasat edilen kaynaklara bağlıdır.

Tip 

Ilıman Avrupa ülkelerinde bulunan karışık propolis türleri, kavak, akdeniz, kavak, pasifik, Brezilya yeşili, Brezilya kırmızısı ve mango ağacı propolis türleri gibi bileşimsel olarak tanımlanmış bitki reçinelerinin (bitki türleri) iki veya daha fazla kaynağını içerir.

Amaç

Arılar, koloniyi yağmur ve soğuk kış cereyanlarından korumak için kovanlarını propolisle kapatırlar.

Propolisin özellikleri şunları içerebilir:

1. Yapısal stabiliteyi güçlendirin ve titreşimi azaltın

2. Kovan için daha iyi yalıtım sağlar ve su kaybını azaltır

3.Antifungal ve antimikrobiyal özellikleri sayesinde patojenlere karşı koruma sağlar

4. Mevcut girişleri (yabani arı kolonilerinde) tek bir 'tıkanma noktasına' indirerek kovanları parazitlere ve avcılara karşı daha dayanıklı hale getirin

5. Kovan içi bozulmayı azaltır Arılar normalde kovan dışındaki atıkları alıp yanlarında götürürler ancak küçük bir kertenkele veya fare kovana girip orada ölürse arılar kovan girişinden geçemeyebilir. Bu durumda vücudu propolisle mühürlemeye çalışırlar, yani onu mumyalayarak tatsız ve zararsız hale getirirler.